دنیا به بطالت ابستن شده

و ظلم را زاییده است

از روح تو به کجا بگریزم؟

و از حضور تو کجا بروم؟

اگر بالهای باد سحر را بگیرم

و در اقصای دریا ساکن شوم

در انجا نیز سنگینی دست تو بر من است

مرا باده ی سرگردانی نوشانده ای

چه مهیب است کارهای تو

چه مهیب است کارهای تو

...............

چوخوش افسانه می گویی به افسون های خاموشی

مرا از یاد خود بستان بدین خواب فراموشی

زمستون با همه قشنگياش رفتو جاش نوروز زشت اومد

عيدتون مبارك

           غروب بی اسمی

                      غروب دلتنگی است

                              که قلبم را پاره میکند

                کاری از پیش

                                  نخواهیم برد

وقتی فاصله ها را

                       با سال نوری

                                       تخمین میزنند

                                                            از میان کوچه ای که زیر باران زنگ میزد

                                                   غریب قافله هستم به ان بهانه ی سرخ

                                                     ان که امشب اثری از نگهش بر دل ماست

                                    از چشمه ی عشقت سیرابم کن

           به طلوع خویش فرا میخوانم

                                               ای خفته ی زیبا

عشق 

کبوتری است

رها در اسمان

شبنمی

بر برگ لاله

دردل کوه 

سلام خدمت دوستان عزیزم

با تشکر از حظور گرم شما در این وب

لطفا با یک جمله عشق رو معنی کنید

بازم ممنون از حظور سبز شما

 در کنار او باشی و بدانی که

 هرگز به او نخواهی رسید

فاصله تابش خود را بر ديگران تنظيم کن

 خداوند خورشيد را در جايي نهاد که گرم کند

 ولي

 نسوزاند .

 اين است که آنان از دوست داشتن باز مي مانند

تبسم نگاه تو نشان عشقي آشناست ...!

نگاهي تاريك همچون شب هاي بدون مهتاب

 و لحظه هايي كه ثانيه به ثانيه ميگذرند نيست .

پس اي دوست بشنو صداي دلتنگي مرا

 تا کسي از جان شيرين نگذرد فرهاد نيست

منشا اواز من و تو یکی است

اگر جزیره ی متروک مرده ای باشد

در ان نه باده نه گندم نه دوستی

نه

 امید

همین تو باشی و هر روز بخت دیدارت

بوی بهار میدهد این باغ بی بهار

طعم لب از یاد لبم رفته است

دل شکسته نبینی شنیدن اسان است

الوده عشق بی سر انجام شدیم

جان کندنم را تا سپیده میشمارم